Voor jou en haar

4 weken geleden was het allemaal ineens over. Deels was het al te verwachten. Je kon het zien aankomen. Deels was het ook wel te verwachten, maar op een andere manier. Eén hele domme actie was de oorzaak, maar eigenlijk ook weer niet. Er lag veel meer aan ten grondslag. De domme actie blijft dom, maar het is verkeerd om te zeggen dat dat de oorzaak was. It wasn't ment to be anymore. Lang leek het wel zo te zijn, moest het zo zijn, misschien kon het zo zijn, maar het lukte gewoonweg niet. Ik kan het haar niet verwijten, want zij kan ook niet anders, maar ik ook niet meer. Ik heb mijn best gedaan en het was dus niet genoeg.

Alles wat er buiten haar om gebeurde, waarom gebeurde dat? Dat had toch ook nooit gebeurd als zij voldoende was geweest? Zij heeft het maximale gegeven dus nee, ik kan het haar nooit verwijten. Dat wil ik ook niet, want zij is nog altijd verreweg het beste dat mij ooit is overkomen. En er is niemand in de wereld van wie ik meer houd dan van haar. Maar waarom toch altijd die drang? Zonder die drang waren we er gekomen. Ik weet het zeker. Maar die drang was er steeds maar weer, bij mij en dus is het mij wel te verwijten. En dat doen jullie ook ... terecht.

Het beste dat haar ooit is overkomen. Ben ik dat? Ik denk het niet. Het beste overkomt haar nu, denk ik en stiekem hoop ik het. Voor haar maar ook voor jou. Het leek soms alsof jij tussen haar en mij instond en dan vooral voor mijn gevoelens. De gevoelens die ik voor jou had en ook nog steeds heb. Gevoelens die ik eigenlijk niet mocht hebben en misschien ook nooit zo had gehad als het tussen haar en mij helemaal goed was geweest. Het is dus niet dat het met haar niet lukte door mijn gevoelens voor jou, maar die gevoelens voor jou waren er uiteindelijk toch omdat het met haar niet lukte. Zo zie ik het. Het leek misschien zo alsof jij tussen ons instond, maar nu wordt langzaam maar zeker duidelijk dat het wellicht anders was. Ik stond tussen jullie in. Nu ben ik weg en zie wat er gebeurd. Misschien wel het beste dat haar gaat overkomen. Het zou zomaar kunnen en het doet mij pijn, maar als ik mij dan realiseer dat ik het was die jou en haar tegenhield, meer onbewust dan bewust, dan is het goed dat dit nu allemaal gebeurd. Wat ik heb gedaan is nog steeds fout, maar ergens is het dus goed dat het is gebeurd want anders was het tussen jullie misschien ook niet gebeurd. Die gedachte geeft mij ook een bepaalde rust. Ik gun jou heel veel en haar, ja haar gun ik alles wat goed is. Ik denk dat jij goed bent, voor haar.

Mag ik alsjeblieft wel in jullie leven blijven?

Het lijntje is gebroken

Het is definitief en we zeggen maar dat het goed is.

Het lijntje is nu echt gebroken. You are free to go ... without me.

Ik hou van je <3

Ik moet je nu loslaten

Even was je weer heel dichtbij.

Met alles dat ons in de weg zou staan. We waren het even vergeten. Bewust. We zetten het allemaal aan de kant. Om voor even dichtbij elkaar te zijn. Voor even, een moment of een dag. Een tijd. Een jaar. Het maakte niet uit. Dat zouden we wel zien. Het kwam weer terug en je kwam heel dichtbij ... totdat zij er weer was.

Zondag avond ... Ik lees haar blog. Jij hebt het ook gelezen. Ik praat niet zelf met je maar ik zie jouw letters op het scherm. Ik zie dat je schrijft over onmogelijkheden. Heel herkenbaar. Maar ik zie ook dat je schrijft over liefde. Het schrijven over liefde neemt toen en het schrijven over onmogelijkheden wordt steeds minder. Het wordt steeds waziger, want het doet pijn. Ik voel je weer wegglijden. Je gaat naar haar ... ik zie het door mijn tranen heen.

Ik moet je nu loslaten. Het is beter zo. Goed zal het nooit zijn, voor mijn gevoel niet. Het draait zich nu om. Iets dat zo goed voelt, kan zijn fout zijn. Zo was het steeds. Zo was mijn beleving en ook die van jou. Het draait zich nu om. Iets dat zoveel pijn doet, kan niet goed zijn. Zo is het nu. Maar stiekem weten we allebei, dat het weliswaar goed voelde maar in normale opvattingen eigenlijk gewoon fout was. Dus weten we nu ook dat dit weliswaar pijn doet, maar misschien toch wel goed is, of beter. Je kiest voor haar. Ik hoop dat zij zich realiseert wat dat betekent ... en ik hoop dat jullie gelukkig worden ...

Ik laat je los ...

Live

I alone love you
I alone tempt you
I alone love you
Fear is not the end of this!

It's easier not to be wise

Maximale pijn 2

4 uur verder. Ik lig in mijn bed. Wanhopig, want de pijn is te veel. Ik weet dat ik sterk moet zijn. Jij zal nu sterk zijn, zoals jij altijd veel sterker bent geweest dan ik. Ik ben drama. Waarom kan er nou nooit eens iets normaal zijn? Waarom moet het altijd zo? Waarom altijd weer die pijn.

Ik zal wel zonder je kunnen, maar ik wil het niet. We waren zo dichtbij. De film blijft spelen in mijn hoofd. Ook net weer. Het station, de omhelzing, hand in hand, je werk, je school, je huis, je kamer, je bed. Jij en ik, samen. Zonder meer samen. Ik weet dat ik je niet kan geven wat je nodig hebt en wat ik je wel kan geven blijkt steeds maar weer niet genoeg te zijn.

We waren zo dichtbij, heel dichtbij. Misschien zijn we al te ver en is het goed dat we niet verder gaan. Ik weet het niet meer. Mijn hoofd is leeg en mijn hart doet pijn, verzet zich tegen mij. Mijn hart gilt nog om jou en scheldt op mij. Mijn hart heeft gelijk, want jij bent geweldig.

Het is stom om je te laten gaan, maar je bij mij houden is oneerlijk. Je hebt het gezegd al heb je nog veel meer gezegd. Maar het is zo. Het is oneerlijk. En ik weet ook dat ik niet voor jou mag beslissen, maar ik doe het toch. Want het gaat niet alleen om jou. Elke keer als jij het moeilijk hebt, sterft er opnieuw weer iets in mij. Guild kicks in ...

Verdomme, ik had je zo graag willen laten zien en voelen dat het anders was met mij. Maar het kan niet. Het is oneerlijk. Ik heb dan alles en jij staat aan de kant. In de wachtkamer, want ik weet ook niet hoe we het verder moeten zien dan. De dingen die ik van je vraag mag ik je gewoon niet vragen en daarom moet het zo nu gaan.

Ik kan nu honderden dingen opschrijven waarom het goed is dat we niet samen zijn, maar ik voel alleen maar pijn, veel pijn. Maximale pijn ... omdat jij niet meer van mij bent en nooit van mij zal zijn ...

Ik hou van je lieve Jeny <3

Maximale pijn

Ik was er steeds bang voor want het voelde onvermijdelijk. Maar het is dus gebeurd. Jij bent er niet meer en je zal er niet meer zijn. We waren nu zo dichtbij. Nog 1 maand dan was ik bij jou geweest, 3 dagen van jou geweest. Maar het is mij duidelijk dat het nooit zal gebeuren. Ik kan dit niet van jou verlangen. En ook niet van mijzelf, want nog altijd ga ik kapot als ik zie dat ik je pijn doe. Nu is het nog 1x pijn maar je kan mij nu gaan vergeten.

Niet meer bij mij. Nooit meer ... Dag mijn liefste ...

Ik mis je nu al ...

<3

Jouw buik mijn hand

En ik was weer weg, voor even ...

Maar het lukte niet om weg te blijven. Ik kan niet wegblijven van jou. Te veel gevoelens. Te veel liefde. Ik kom niet weg van je dus ik blijf, voor een nieuwe nacht samen. Bij elkaar, jij vóór, mijn hand op je buik, kriebelend ...

Nog een nacht samen <3

Het voelt hemels

Je bent er weer, heel even.

Je bent zo echt. Je bent echt lief. Je bent echt mijn lief.

Je bent zo mooi. Je bent echt heel mooi en mooi ben jij mijn lieve lief.

Voor even ...

Want dan ben je weer weg ...

Maar mooi blijf jij echt mijn lieve lief <3

Aan de kant

Ik doe even niet mee. Mijn plek is vacant. Uitgeteld. Aan de kant ...

Verlangen, lust en liefde

Ik mocht naar je toekomen en bij je blijven. Ik kon je in mijn armen sluiten. Je tranen van je wangen kussen en zachtjes fluisteren dat ik toch weer bij je ben. Jouw jaarlijkse kutdag, maar alles komt goed want we zijn weer samen. Ik mocht blijven, je vasthouden, vrijen. Lust. Lachen en genieten van elkaar ... één jaar met pauze's. Samenzijn en genieten van elkaar. Ik mocht het. Wij mochten het en konden het heel even tot ik je weer achter moet laten.

Afstand, maar vol verlangen. Weer en meer lust, maar onmogelijk. We mogen het. We blokkeren het. Inhouden en afhouden en dan weer toegeven. Op afstand het kan. Het voelt heel echt. Ik zie je, ik voel je, ruik je. Niet te weerhouden lust. Afhouden en dan toegeven. We geven er aan toe. Je warmte, onweerstaanbaar. Het is echt en uren lang ben je heel dichtbij.

Jouw tranen op mijn huid

Jij huilt door mij, of om mij ... Ik voel je tranen, als grote zoute druppels op mijn naakte huid. Het was zo mooi gisteren. Weer even als eerst. Met z'n vieren, maar vooral jij en ik, eindelijk samen. Je lach. Je stralende ogen als je naar mij kijkt. Je trotse blik als die vrouw het ziet van mij en ik moet blozen. De hele dag dat heerlijke gevoel. De spanning, maar aan het einde de verwarring. Je ziet mijn blijheid en dat doet jou pijn. Ik zie het niet en ga door. Je huilt door mij en om mij. Jouw tranen op mijn huid. Was het maar zo. Want je wil sterk zijn. Niet laten blijken dat je huilt. Het zijn dus niet jouw tranen als grote zoute druppels op mijn naakte huid ... Nee, het zijn mijn eigen tranen ...

Spanning

Nog heel even liefje. Blijf nog heel even. We moeten slapen ja, maar slapen lukt nu niet. Blijf nog heel even bij me.

Je blijft nog heel even. Ik moet weg. Ik wil dat je blijft. Ik wil dat je bij me bent. Jij wilt het ook hè. Slapen lukt nu toch niet, dus blijf bij me vannacht. Jij, in mijn armen. Vrijen. Vasthouden. Strelen. Jouw lichaam tegen mij aan … Ik voel het nu …

Je bent nu zo dichtbij …

Ik mis je …

Schuld

Verleiding, soms groot, altijd fout, maar meestal heerlijk.

Het mag niet van jou, door haar. Maar nu is zij weg. Tijdelijk of voor altijd? Ik baal er van dat zij weg is bij jou. Echt, ik meen het. Ik had jullie graag gezien. Maar toch. Ook een beetje opluchting, want nu is het nog steeds een beetje mijn plekje ...

Get out!!!

Je zit in mijn hoofd.
In mijn gedachten.
In mijn hart.
In mijn dromen.
In mijn verlangens.

Maar je hoort daar niet ...

Koude handen

Je komt jouw kamer binnen. Het is donker en koud. Ik lig in je bed, te wachten op jou. Het bed is warm, net als ik. Je ziet me en je begint te stralen. Het is stil, want iedereen slaapt. Ik wacht op jou. Gehaast kleed jij je ook uit en ik kijk verlangend naar je. Je trui, je broek, je hemd. Eén voor één verdwijnen de kledingstukken die mijn beeld op jou nog verstoren. Je sokken. Je laatste kledingstuk glijdt langs je benen naar beneden. Je naaktheid is alles wat je nog hebt en je komt naar me toe. Uitnodigend sla ik je dekbed voor je open en een stroom van koude lucht gaat over mijn lichaam. Je komt in bed en we trekken en het dekbed over ons heen. We zijn bij elkaar. Je bent er en je bent dichtbij.

We liggen naast elkaar, verscholen onder de dekens in je smalle bed. We kijken elkaar aan. Je kruipt met je koude lichaam naar mij toe. Je koude voeten zoeken de warmte van mijn warme voeten en ik huiver. Je lacht zenuwachtig van de intense spanning en zegt sorry. Ik glimlach dat het goed is. Ik haat koude voeten tegen mijn warme voeten maar niet nu het jouw koude voeten zijn. Je steek je hand uit en je koude vingertoppen raken mijn naakte huid. Koude handen op mijn warme huid, een siddering. Dan trek ik je koude lichaam tegen mij aan. Weer een huivering, maar ook bij jou. Je bent lekker warm fluister je. Ik glimlach en voel hoe mijn lichaam begint te gloeien, want je bent dichtbij.

We kijken naar elkaars gezicht. De rest is nu verscholen onder het dekbed. Van dichtbij ben je nog veel mooier. Je glimlacht en straalt en even weten we niet hoe we verder gaan. Maar we gaan wel verder. Ik kus je voorzichtig. Mijn lippen op jouw mond. Je mond is warm. Nog een kus en nog één en het kussen gaat langzaam over in zoenen. Teder en warm. Je duwt me zachtjes op mijn rug terwijl je mij blijft zoenen. Je kruipt half op mij. Je handen op mijn schouders. Ze glijden langzaam af naar beneden. Langzaam worden je handen warmer. Je lichaam wordt warmer. We delen nu onze warmte en je bent nog dichterbij.

Onze monden spelen een heerlijk spel, terwijl je handen mijn lichaam verder aftasten. Langzaam glijdend over de welvingen van mijn borsten en mijn buik. Je handen zijn nu warm en mijn lichaam tintelt van verlangen. Mijn borsten ontvangen dankbaar jouw streling. Mijn handen dwalen over je rug. Mijn vingertoppen glijden naar beneden. Mijn handen zijn warm. Jouw billen zijn nog koud en als mijn warme handen je billen bereiken voel ik een huivering in je lichaam. Je mond verlaat dan mijn mond en je begint jezelf een weg naar beneden te kussen. Waar je handen waren, is nu je warme mond, terwijl je handen verder afdalen, als verkenners voor je lippen. Ik laat je gaan, passief bijna. Terwijl je naar beneden gaat neem je het dekbed met je mee. De koude lucht in de kamer omsluit mijn lichaam terwijl jij langzaam steeds verder daalt. Mijn borsten, nog dankbaarder dan daarnet. Ik voel de koude lucht niet meer, want ik voel nu niets anders meer dan jou. Ik voel jouw passie en het genot van jou zo dicht bij mij.

Mijn handen strelen door je haar, terwijl je verder afdaalt, mijn buik, immens nu voor mijn gevoel. Ik wil dat je verder gaat. Ik wil je voelen, daar. Tergend langzaam kom je dichterbij. Tergend en plagend. Ik geniet maar langzaam wordt het te laat om te plagen. Ik wil je nu daar voelen. Mijn warmte. Het wordt vuriger. Steeds meer passie. Steeds meer genot. Je mond en je handen, mijn warmte. Kou is nu ver weg. De lucht is koud maar ik voel het niet meer. Ik voel hitte, raak bezweet ondanks de kou. Klam zweet. Genot. Steeds meer. Steeds verder. Steeds dichterbij. Niets is meer belangrijk op jou en mij na. Ik kom steeds dichterbij. Stil zijn is nu steeds moeilijker, bijna onmogelijk. Niet meer bijna. Stil zijn is nu onmogelijk. Steeds dichterbij tot ik er ben. Ik ben er. Ultiem genot. Ultieme warmte. Hitte. Stil zijn speelt geen enkele rol meer, al doe ik mijn best. Het maakt mij niet uit. De hele wereld mag het nu weten van jou en mij. Ik ben er, maar niet stoppen, omdat ik er ben. Ik wil dat je doorgaat. Ik smeek je door te gaan en je doet het. Ultieme warmte is hitte. Ik blijf daar en jij blijft doorgaan tot ik echt niet meer kan en je uiteindelijk smeek te stoppen. Te veel nu. Uitputting, door jou. Badend in het zweet, door jou. Genietend van dat heerlijke gevoel, door jou. Dichterbij kan je niet komen.

Mijn lichaam gloeit. Je ligt tegen mij aan terwijl ik op adem kom. Je kijkt mij aan en ik kijk terug. Je glimlacht als je mijn blik ziet. Die ene blik die jij dus kent. Het is goed, nu. Deze ene nacht. Ik trek je stevig tegen mij aan en je voelt nu hoe ik gloei. Brandend van verlangen naar jouw lichaam. De nacht mag nog niet over zijn. De nacht moet nog uren duren. Want nu mag ik jou weer gaan ontdekken, opnieuw. Mijn handen over je lichaam laten dwalen. Elke heerlijke welving van je lichaam aftastend. Ik sla ze op in mijn geheugen, want straks ben je weer weg. Mijn lippen op jouw naakte huid. Geen plekje wordt overgeslagen, want we hebben nog tijd. We hebben nog uren. Je laat mij gaan, want je kan mij niet meer tegen houden. Niet nu. Je wil me. Je warmte straalt me tegemoet. De rollen zijn omgedraaid en nu mag ik niet meer plagen. Je wil me, daar. Ik ben daar. Jij komt nu steeds dichterbij. Je geeft je eraan over terwijl elke spier in je lichaam zich aanspant. Elke vezel in je lichaam richt zich daar nu op. Vuur. Spelen met vuur en passie, tot ook jij daar bent. Ontlading. Ik hou je stevig vast en voel het vuur in je lichaam. Ik voel het. Ik kijk naar je, je bent nu mooier dan ooit tevoren. Ik zie nu ook jouw blik. Dezelfde blik. Die ene blik van jou en mij en sla alles op in mijn geheugen. Nu kan het. Ik wil dit vasthouden in mijn geheugen voor als ik straks weer weg ben. Deze nacht moest het er zijn uren lang tot we uitgeput in slaap vallen. De volgende morgen zal het weer weg zijn. Morgen ben ik weer weg, maar deze nacht niet. Deze nacht zijn we samen, jouw kamer, jouw bed, jouw lichaam, jouw liefde … heel dichtbij.
<3

Is het zo fout?

Oma heeft het altijd gezegd. Liefde is moeilijk, maar het is de moeite waard. Maar wat nu als liefde gewoon weg niet mogelijk is? Je blijft het voelen en je blijft er naar streven maar allebei weet je dat het nooit zal lukken. Het voelt niet verkeerd, maar het is het toch wel. We weten het allebei en we houden ons in, maar soms, heel even laten we het gaan. Al is het verkeerd, we geven er aan toe. We kunnen niet anders. We vinden het verkeerd maar nu vinden we het heel even niet verkeerd. We willen het niet verkeerd vinden. If loving you is wrong, I don’t wanna be right.