woensdag 5 november 2008

Jouw tranen op mijn huid

Jij huilt door mij, of om mij ... Ik voel je tranen, als grote zoute druppels op mijn naakte huid. Het was zo mooi gisteren. Weer even als eerst. Met z'n vieren, maar vooral jij en ik, eindelijk samen. Je lach. Je stralende ogen als je naar mij kijkt. Je trotse blik als die vrouw het ziet van mij en ik moet blozen. De hele dag dat heerlijke gevoel. De spanning, maar aan het einde de verwarring. Je ziet mijn blijheid en dat doet jou pijn. Ik zie het niet en ga door. Je huilt door mij en om mij. Jouw tranen op mijn huid. Was het maar zo. Want je wil sterk zijn. Niet laten blijken dat je huilt. Het zijn dus niet jouw tranen als grote zoute druppels op mijn naakte huid ... Nee, het zijn mijn eigen tranen ...

Geen opmerkingen: