Jij voelt je goed. Nu echt goed. Nu echt, door mij. Of eigenlijk door geen-mij
Je bent blijkbaar beter af zonder mij ja. Dat blijkt. Want je voelt je nu pas echt goed, vast beter dan ooit tevoren. En dat dus allemaal dank zij mij of nee ... dankzij geen-mij eigenlijk dus. Want het zou natuurlijk wel gigantisch kut zijn geweest al je nu met mij zou zijn geweest. Dan had je je pas echt goed kut gevoeld.
Ik vind het kut dat jij je goed voelt ... je snapt het toch wel? Of niet?
donderdag 24 september 2009
No more lonely crazed
Het begon met jou. Of beter, het begon toen het met jou eindigde. Mijn rare gedrag bedoel ik dus.
Ik weet niet of dat helemaal waar is, want deels zal het gewoon mijn slechte kant zijn, maar dan openbaarde het zich voor het eerst toen het fout ging tussen jou en mij. Het verlies was blijkbaar nog moeilijker dan door te gaan zoals het was toen. Maar we konden niet doorgaan. Jij kon het niet op dat moment en ik kon daar niet meer tegen. Toch was het eigenlijk nog moeilijker om je kwijt te raken.
Ik vraag me ook af of ik je ooit wel helemaal kwijt ben geweest. Is er ooit een moment geweest dat het definitief voorbij was. Dat we allebei de overtuiging hadden dat het nooit meer goed zou komen? Jij hebt je momenten gehad dat je niks meer zag zitten en dat waren nu juist weer de momenten die mij sterkte in de gedachte dat het goed was dat we niet meer samen waren. Dat klinkt hard maar is waarheid. Jij weet dat ook.
Maar nu dan toch weer samen. Niet verrassend zeggen de meeste mensen. En sommigen zeggen juist dat het wel verrassend was. Het maakt mij niet uit wat het is, want ik voel nu weer wat ik 2 jaar geleden voelde. Ik voel weer dat het goed is en dat het zo hoort te zijn. Misschien nog steeds verre van perfect maar dan wel samen verre van perfect.
En het belangrijkste woord daarin is 'samen' en in ieder geval niet meer lonely crazed ...
Ik weet niet of dat helemaal waar is, want deels zal het gewoon mijn slechte kant zijn, maar dan openbaarde het zich voor het eerst toen het fout ging tussen jou en mij. Het verlies was blijkbaar nog moeilijker dan door te gaan zoals het was toen. Maar we konden niet doorgaan. Jij kon het niet op dat moment en ik kon daar niet meer tegen. Toch was het eigenlijk nog moeilijker om je kwijt te raken.
Ik vraag me ook af of ik je ooit wel helemaal kwijt ben geweest. Is er ooit een moment geweest dat het definitief voorbij was. Dat we allebei de overtuiging hadden dat het nooit meer goed zou komen? Jij hebt je momenten gehad dat je niks meer zag zitten en dat waren nu juist weer de momenten die mij sterkte in de gedachte dat het goed was dat we niet meer samen waren. Dat klinkt hard maar is waarheid. Jij weet dat ook.
Maar nu dan toch weer samen. Niet verrassend zeggen de meeste mensen. En sommigen zeggen juist dat het wel verrassend was. Het maakt mij niet uit wat het is, want ik voel nu weer wat ik 2 jaar geleden voelde. Ik voel weer dat het goed is en dat het zo hoort te zijn. Misschien nog steeds verre van perfect maar dan wel samen verre van perfect.
En het belangrijkste woord daarin is 'samen' en in ieder geval niet meer lonely crazed ...
vrijdag 4 september 2009
Gelukkig
Ik ben gelukkig, geloof ik.
Ik ben nu wel gelukkig maar niet helemaal. Want ik geloof ook wel dat ik het weer niet goed heb gedaan. Ik geloof ook wel dat ik jou nu weer onnodig heb gekwetst. Ik geloof ook wel dat ik het weer anders had moeten doen.
Ik geloof ook dat ik daarom niet gelukkig ben. Want ik geef wel om je. Of nee, ik ben wel gek op je. Maar misschien geloof jij dat nu ook niet meer.
En ik zou het niet zeggen, maar toch: het spijt me ... <3
En je blog begrijp ik niet
Ik ben nu wel gelukkig maar niet helemaal. Want ik geloof ook wel dat ik het weer niet goed heb gedaan. Ik geloof ook wel dat ik jou nu weer onnodig heb gekwetst. Ik geloof ook wel dat ik het weer anders had moeten doen.
Ik geloof ook dat ik daarom niet gelukkig ben. Want ik geef wel om je. Of nee, ik ben wel gek op je. Maar misschien geloof jij dat nu ook niet meer.
En ik zou het niet zeggen, maar toch: het spijt me ... <3
En je blog begrijp ik niet
Abonneren op:
Posts (Atom)
