De grote zwarte auto komt aanrijden en stopt precies op het juiste plekje voor de rode loper. De achterdeur gaat open en achter die deur zit ik. Zodra de deur opengaat beginnen de fotografen te flitsen. Ik stap uit in mijn lange glimmende galajurk en ik moet toegeven dat het me nog niet eens slecht staat. Ik word verblind door de fotografen en ik lach maar omdat je lachend nu eenmaal beter op de foto staat. Van achter de fotografen klinkt gejuich van publiek. Net alsof ik populair ben, maar natuurlijk gaat het niet om mij, maar om haar.
Ik ben bij de uitreiking van de musicalawards en ik mocht met haar mee. Zij is nu de grote ster. Zij komt na mij uit de auto. Ik kijk naar haar. Ze straalt als een grote ster. Ze is geweldig mooi. Ook zij is nu gekleed in een zwarte galajurk, de schouders bloot, de contouren van haar borsten duidelijk waarneembaar terwijl de rest van haar lichaam verhuld is. Ze is werkelijk waar geweldig mooi. Zij is de grote ster en ik, ja ik, ik mocht met haar mee.
Buiten de auto op de rode loper pakt ze mijn hand. "Ik vind het eng", fluistert ze zachtjes. Ik houd mijn mond want volgens mij vind ik het nog veel enger en ik weet dat als ik nu ga praten er toch alleen maar onzin uitkomt. Ik pak haar hand een klein moment nog even steviger vast en vervolgens lopen we samen over de rode loper naar binnen. Ik heb mij van mijn leven nog niet zo trots gevoeld als nu, want er is een reden dat ik met haar mee mocht. Zij is namelijk mijn liefde, mijn vriendin en mijn vriendin is de grote ster vanavond. En dus ben ik trots op haar.
In de zaal worden we naar onze plaatsen gewezen. We gaan zitten en genieten van de avond. Het is leuk en zij zingt zo ongeveer alles mee. Maar het moment van de prijsuitreiking nadert en de spanning neemt toe. Op het podium wordt nu alles klaar gemaakt voor de belangrijkste prijs, de musicalster van het jaar, de prijs die zij kan winnen en volgens mij gaat winnen. Ze pakt weet mijn hand en kruipt een klein beetje tegen mij aan. "We kunnen nu zeker niet gaan zitten zoenen hè", fluister ik tegen haar. Ze moet lachen want alle camera's zijn inderdaad op 'ons' gericht en daarbij gaat het natuurlijk niet om mij.
Het moment is nu echt gekomen. Op het podium staan twee bekende nederlanders met een grote envelop in hun hand semi leuke grappen te maken. In die envelop moet haar naam staan. Het kan niet missen, want zij is de grote ster. Dan wordt het stil. Eén van de bekende nederlanders heeft de taak gekregen de envelop te openen terwijl de andere de eer gekregen de magische woorden te spreken, "En de winnaar is", nog even blijft het stil. Jij knijpt nu heel hard in mijn hand en ik word bang dat als je nog harder knijpt mijn lachende gezicht een van pijn doortrokken gezicht zal worden. Maar natuurlijk ga jij winnen. "De winnaar is ...." dan klinkt voor heel nederland haar naam. Zij, de grote ster. Lachend sta je op en loop je naar het podium om je prijs in ontvangst te nemen. Je straalt met dat gouden beeldje in je handen en ik zit in de zaal heel erg trots te zijn op jou. Je straalt van geluk en je bent nu mooier dan ooit te voren.
Ik word wakker en vlagen van mijn droom komen door in de realiteit. Want ja het is natuurlijk een droom. Het is natuurlijk een droom dat jij mij meeneemt naar de uitreiking van de musicalawards in de toekomst en het is natuurlijk een droom dat jij mijn vriendin bent
<3
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten